ΟΙ ΛΙΜΑΔΟΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΜΟΔΕΣΙΟΥ
ΟΙ ΛΙΜΑΔΟΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΜΟΔΕΣΙΟΥ

ΟΙ ΛΙΜΑΔΟΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΜΟΔΕΣΙΟΥ

ΟΙ ΛΙΜΑΔΟΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΜΟΔΕΣΙΟΥ


Κωδ.: Ο
Συγγραφέας: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΦΕΝΤΑΡΑΚΗΣ
Εκδόσεις: ΠΑΛΜΟΣ
Είδος / κατηγορία βιβλίου: ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ
ISBN: 960-93-6361-7
Γλώσσα: Ελληνικά
Έτος κυκλοφορίας: 2014
Σελίδες: 438
Βάρος: 0.700 Kg
-56%
Τιμή:     9,00€    4,00€
Άμεσα διαθέσιμο
Τεμ.:


  • ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
    • Η εποχή των «ευλογημένων καραβιών», των λίμπερτυς, χρονολογείται από τις αρχές του 1940, τότε που η Αμερική άρχισε να τα παράγει για τις ανάγκες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. 
       
      Οι ναυτικοί που υπηρέτησαν σ’ αυτά τα πλοία, εκείνα τα πρώτα χρόνια, δοκιμάστηκαν από την αγωνία ενός πιθανού τορπιλισμού από τα γερμανικά υποβρύχια ή της συνάντησης με κάποια φονική νάρκη. 
       
      Αρκετές από της ιστορίες του βιβλίου διαδραματίζονται μέσα σ’ αυτού του τύπου των καραβιών και σε δωδεκάρια μοτόρια, στα χρόνια των δεκαετιών χίλια εννιακόσια εξήντα και εβδομήντα. Στην δεκαετία του εξήντα αρμενίζανε ακόμα στους ωκεανούς αρκετά λίμπερτυς, κάτω από την ελληνική ιδιοκτησία και σημαία. 
       
      Αυτοί που ήταν τότε ναυτολογημένοι, μιλούσαν… όλοι ελληνικά και ξεχώριζαν για την μαγκιορωσύνη τους. Οι ναυτικές γνώσεις των πληρωμάτων επιβάλλονταν, εφόσον είχαν να αντιμετωπίσουν εξαιρετικά δύσκολες-σε σύγκριση με σήμερα- συνθήκες εργασιών σε όλους τους χώρους του πλοίου, στη συντήρηση, φόρτωση, πλοήγηση κ.ά. 
       
      Τότε, υποθέτω και τώρα, όλοι οι άντρες των πληρωμάτων μετέφεραν στα πλοία τα στεριανά τους εσώψυχα και όταν ερχόταν η κατάλληλη στιγμή, τα έβγαζαν από τα βάθη της ψυχής τους για να τα αποδιώξουν.. Ήταν πολλές οι στιγμές που το καπνιστήριο γινόταν εξομολογητήριο! Μια ομάδα ανθρώπων, που έπρεπε συμπλέοντας να συγχρωτιστούν και να αντέξουν όλοι τις ιδιοτροπίες και ιδιορρυθμίες όλων. 
       
      Η μυρωδιά της πασαλειμμένης με ψαρόλαδο σκουριασμένης κουβέρτας στο πέλαγος, ανακάτευε τις σκέψεις. Η μυρωδιά της γυναικείας συντροφιάς σε λιμανίσιο μπαρ, τις συνταίριαζε! Όμως αυτές του πελάγους, όταν ξαναρχόντουσαν, ξαναμπλέκονταν, αβγάταιναν και δεν χώραγαν πουθενά. 
       
      Ο Έλληνας ναυτικός των φορτηγών καραβιών του ’60, δεν είχε να φοβηθεί τορπίλες και νάρκες. Είχε, όμως, να παλέψει με σπατσαμέντα στ’ αμπάρια. Με κουραδόρους, με μπήμια, ξύλινες μπουκαπόρτες και μουσαμάδες Με σκαλωσιές, με μπίγιες, ρονάριδες, μπαστέκες και γκάιδες. Με βουλωμένες πόρνες και στρατσόνες των καζανιών της μηχανής. Με το ηλεκτροματσάκονο και τους τζίβινους κάβους! 
       
      Καθισμένοι στο πέλαγος επάνω στα κλειστά, πρυμνιά αμπάρια και ατενίζοντας το λιόγερμα του Ειρηνικού, έχαναν την αίσθηση του χρόνου, καθώς οι μεσολυγερόκορμες γιαπωνέζες, κουβανέζες, αφρικανές και νοτιοαμερικανές γοργόνες, ξενερίζονταν και βάφονταν στην ήρεμη επιφάνεια της θάλασσας, με την πολυχρωμία του ηλιοβασιλέματος. 
       
      Όταν, πάλι, ερχότανε απροσκάλεστο το προβέτζο και δεν ήξερε κανείς αν η σκεπασμένη με το γιγάντιο κύμα πλώρη θα επανέρθει στα πάνω, τότε ο καθένας….κάτι ψιθύριζε. α πλώρη θα επανέρθει στα πάνω, τότε ο καθένας….κάτι ψιθύριζε. 
Περιγραφή
Η εποχή των «ευλογημένων καραβιών», των λίμπερτυς, χρονολογείται από τις αρχές του 1940, τότε που η Αμερική άρχισε να τα παράγει για τις ανάγκες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. 
 
Οι ναυτικοί που υπηρέτησαν σ’ αυτά τα πλοία, εκείνα τα πρώτα χρόνια, δοκιμάστηκαν από την αγωνία ενός πιθανού τορπιλισμού από τα γερμανικά υποβρύχια ή της συνάντησης με κάποια φονική νάρκη. 
 
Αρκετές από της ιστορίες του βιβλίου διαδραματίζονται μέσα σ’ αυτού του τύπου των καραβιών και σε δωδεκάρια μοτόρια, στα χρόνια των δεκαετιών χίλια εννιακόσια εξήντα και εβδομήντα. Στην δεκαετία του εξήντα αρμενίζανε ακόμα στους ωκεανούς αρκετά λίμπερτυς, κάτω από την ελληνική ιδιοκτησία και σημαία. 
 
Αυτοί που ήταν τότε ναυτολογημένοι, μιλούσαν… όλοι ελληνικά και ξεχώριζαν για την μαγκιορωσύνη τους. Οι ναυτικές γνώσεις των πληρωμάτων επιβάλλονταν, εφόσον είχαν να αντιμετωπίσουν εξαιρετικά δύσκολες-σε σύγκριση με σήμερα- συνθήκες εργασιών σε όλους τους χώρους του πλοίου, στη συντήρηση, φόρτωση, πλοήγηση κ.ά. 
 
Τότε, υποθέτω και τώρα, όλοι οι άντρες των πληρωμάτων μετέφεραν στα πλοία τα στεριανά τους εσώψυχα και όταν ερχόταν η κατάλληλη στιγμή, τα έβγαζαν από τα βάθη της ψυχής τους για να τα αποδιώξουν.. Ήταν πολλές οι στιγμές που το καπνιστήριο γινόταν εξομολογητήριο! Μια ομάδα ανθρώπων, που έπρεπε συμπλέοντας να συγχρωτιστούν και να αντέξουν όλοι τις ιδιοτροπίες και ιδιορρυθμίες όλων. 
 
Η μυρωδιά της πασαλειμμένης με ψαρόλαδο σκουριασμένης κουβέρτας στο πέλαγος, ανακάτευε τις σκέψεις. Η μυρωδιά της γυναικείας συντροφιάς σε λιμανίσιο μπαρ, τις συνταίριαζε! Όμως αυτές του πελάγους, όταν ξαναρχόντουσαν, ξαναμπλέκονταν, αβγάταιναν και δεν χώραγαν πουθενά. 
 
Ο Έλληνας ναυτικός των φορτηγών καραβιών του ’60, δεν είχε να φοβηθεί τορπίλες και νάρκες. Είχε, όμως, να παλέψει με σπατσαμέντα στ’ αμπάρια. Με κουραδόρους, με μπήμια, ξύλινες μπουκαπόρτες και μουσαμάδες Με σκαλωσιές, με μπίγιες, ρονάριδες, μπαστέκες και γκάιδες. Με βουλωμένες πόρνες και στρατσόνες των καζανιών της μηχανής. Με το ηλεκτροματσάκονο και τους τζίβινους κάβους! 
 
Καθισμένοι στο πέλαγος επάνω στα κλειστά, πρυμνιά αμπάρια και ατενίζοντας το λιόγερμα του Ειρηνικού, έχαναν την αίσθηση του χρόνου, καθώς οι μεσολυγερόκορμες γιαπωνέζες, κουβανέζες, αφρικανές και νοτιοαμερικανές γοργόνες, ξενερίζονταν και βάφονταν στην ήρεμη επιφάνεια της θάλασσας, με την πολυχρωμία του ηλιοβασιλέματος. 
 
Όταν, πάλι, ερχότανε απροσκάλεστο το προβέτζο και δεν ήξερε κανείς αν η σκεπασμένη με το γιγάντιο κύμα πλώρη θα επανέρθει στα πάνω, τότε ο καθένας….κάτι ψιθύριζε. α πλώρη θα επανέρθει στα πάνω, τότε ο καθένας….κάτι ψιθύριζε. 



   
Newsletter
Συμπληρώστε το email σας, για να λαμβάνετε ενημερώσεις.
Πληροφορίες
Newsletter
Συμπληρώστε το email σας, για να λαμβάνετε ενημερώσεις.


   
Επικοινωνία
Sonbooks.gr
ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ 109 , 
ΑΘΗΝΑ 115 27, 
210 74 70 010
info@sonbooks.gr
© 2017 - sonbooks.gr - -- Κατασκευη eshop by infocus
Πληροφορίες
© 2017 - sonbooks.gr -- Κατασκευη eshop by infocus
Back to top